Η εφηβεία όσο όμορφη κι αν είναι δεν παύει να είναι και βασανιστική. Αυτό το μεταίχμιο, αυτή η μετάβαση από την παιδικότητα προς την ενηλικίωση είναι γοητευτική και ταυτόχρονα τρομακτική.
Ο έφηβος πάνω από όλα θέλει να ακουστεί χωρίς κριτική. Γιατί όλα είναι μπερδεμένα μέσα του και έχει ανάγκη να ξετυλίξει αυτό το κουβάρι σκέψεων και συναισθημάτων που τον μπερδεύει και του δημιουργεί ανασφάλεια.
Οι ατομικές συνεδρίες προσφέρουν ένα ασφαλές και γεμάτο αποδοχή περιβάλλον σε έφηβους και νέους να διερευνήσουν και να επεξεργαστούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους, χωρίς να αισθάνονται κανενός είδους επίκριση παρά μόνο ελευθερία και ασφάλεια να εκφράσουν και να μοιραστούν όλα τα κομμάτια του εαυτού τους.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία δημιουργούν τελικά μια εσωτερική τάξη μέσα τους και ύστερα μπορούν να επικοινωνήσουν πιο εύκολα με τους άλλους γύρω τους αλλά και να σκεφτούν για τα επόμενα στάδια της προσωπικής του ανάπτυξης και να επιλέξουν ελεύθερα και με αυτοπεποίθηση το δρόμο που ονειρεύονται να ακολουθήσουν.
